อาทิตย์นี้ดูว่างๆ ไปเลย....แต่ขอบคุณพระเจ้าที่ได้มีโอกาสได้พักผ่อนร่างกายและวิญญาณได้อ่านหนังสือที่อยากอ่านทั้งหนังสือคอมฯแล้วก็วรรณกรรมคริสเตียน ไปยืมหนังสือ(ของพี่ที่โบสถ์) มาเล่มนึง อยากอ่านมานานหล่ะเห็นบ่อยๆ แต่ก็เลือกซื้อเล่มอื่นก่อนทุกที(งบมีจำกัด) ชื่อว่า"คดีพระเยซู The Case for Christ" คือผู้เขียนเรื่องนี้เป็นบรรรณาธิการฝ่ายกฏหมายของหนังสือพิมพ์ ชิคาโก ทรีบูน เค้ามีประสบการณ์ในการสืบสวน ซักพยาน เพื่อทำข่าวมาหลายคดี เขาเริ่มมาจากคนที่เชื่อว่าไม่มีพระเจ้า และสำหรับพระเยซูก็เป็นเพียงมนุษย์คนนึงที่คดีได้ปิดไปแล้ว แต่แล้ววันหนึ่งเค้าต้องเปิดคดีของพระเยซูขึ้นมาใหม่ สาเหตุมาจากภรรยาของเค้าเอง.....

     เมื่อภรรยาของเค้าได้ประกาศตัวว่าเป็นคริสเตียน เค้าตะลึงตาค้างกับสิ่งที่ได้รับรู้ เค้าคิดว่าภรรยาเค้าเป็นเหยื่อโฆษณา ถูกหลอก เค้ากลัวว่าภรรยาจะเป็นหญิงเจ้าระเบียบ งดเพศสัมพันธ์ ทิ้งชีวิตทันสมัยไปเป็นคนสมถะ อธิษฐานตลอดคืน ไปเป็นอาสาสมัคร แต่....สถานการณ์ไม่ได้เป็นเช่นนั้น ภรรยาของเค้ากลับทำให้เค้าประหลาดใจ และประทับใจในบุคลิกใหม่ ความซื่อสัตย์ และความมั่นใจส่วนตัว ทำให้เค้าตั้งต้นสืบสวนข้อเท็จจริงทุกด้านเกี่ยวกับคริสเตียน.....

     สุดยอดของการค้นคว้าเลยจริง......เมื่อได้อ่านแล้ว...ชัดเจนจริงๆ....บ้างประเด็นยอมรับเลยว่าจุ๋มอ่านพระคัมภีร์แล้วยังงงอยู่เลย เช่นการเรียงลำดับพงษ์พันธุ์ของพระเยซูในมัทธิวกับลูกา (ซึ่งสงสัยมานานหล่ะ...ได้คำตอบมาเยอะแต่ก็คิดว่าไม่โดน)...อ่านแล้วเข้าใจคนยิวหนิ จุ๋มอ่านพระคัมภีร์ในความไม่สอดคล้องก็เคยสงสัยมานานแล้ว โอเคถึงแม้จะได้ทำตอบแต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมบรรทึกไม่ลงรอยกัน (เช่นกษัตริย์อาบียาห์(อาบียัม) ใน1พกษ.กับ2พศด) แต่เมื่ออ่านหนังสือเล่มนี้แล้วทำให้รู้ว่าในแง่ของนักกฏหมาย นักประวัติศาสตร์ นักวิชาการแล้ว มีความเห็นที่สอดคล้องกันว่า ข้อมูลเดียวกันที่มีความแตกต่างในรายละเอียดนั้นมีความน่าเชื่อถือ เพราะข้อมูลที่แต่งขึ้นนั้นมักจะต่อเนื่อง ประสาน กลมกลืนกันมาก...ขอบคุณพระเจ้า พระองค์อัศจรรย์ นำคน 40 คน ต่างยุด ต่างสถานที่ ต่างอาชีพ มาบันทึกพระคัมภีร์เล่มนี้ และในความไม่ลงรอยกันเพียงพอที่จะพิสูจน์ได้ว่าไม่ใช่การวางแผนกันล่วงหน้า และในความแตกต่างนั้นถ้ายิ่งพิสูจน์ลึกถึงวัฒธรรมคนยิวโบราณ จะยิ่งเห็นความจริง.......สุดยอดจริงๆ (ทุกท่านที่เขียนพระคัมภีร์ล้วนเป็นพยานที่ซื่อสัตย์)

 

    

     กลับจากค่าย WEGO สองวันหล่ะ ขอบคุณพระเจ้าที่การสอนเป็นไปด้วยดี ขอบคุณพี่น้องที่อธิษฐานเผื่อจุ๋มด้วยนะค่ะ ช่วงนี้เป็นช่วงที่น้องๆ ม.มหานคร ใกล้จะสอบแล้ว แต่ก็ยังมีเซลอีกในอาทิตย์หน้า ก่อนจะหยุดให้น้องๆ ได้สอบกัน ส่วนเรื่องการสอนภาษาเกาหลีก็คงต้องหยุดไว้ก่อน สอนอีกทีก็วันที่ 7 เดือนหน้า รอให้น้องสอบเสร็จซะก่อน

     เมื่อวันพุธ จำเป็นต้องนอนให้มากที่สุด(ช่วยในเรื่องอาการภูมิแพ้) ช่วงเย็นก็ไปเซล วันนี้อ๊อดโทรมาบอกว่า ไม่สบายให้ช่วยนำศึกษาแทน เป็นอีกครั้งที่ได้รับใช้พระเจ้า เข้าไปในม. เงียบเชียบจริงๆ คงเป็นเพราะว่าเพิ่งผ่านวันหยุดยาว ทำให้ไม่มีใครเลย ....แล้ว...จะมีใครมาเซลมะเนี่ยะ(เริ่มหวั่นๆ)....ไปถึงก็ได้ใช้เวลาในการอธิษฐาน...นมัสการส่วนตัวก่อนเลย...สักพักใหญ่ๆ ...เลขาดร.เดินเข้ามาก่อนเค้าจะกลับบ้านแล้วก็ทักขึ้นว่า "อ้าวให้ย้ายเป็นวันพุธไง???"...จุ๋มก็ตกใจ(เอ๊ะเรามาผิดวันป่าว)...ไม่รู้ใครงง???....แล้วเรขาก็นึกได้ "เออ!!...วันนี้วันพุธนี่...จำวันผิด...เพราะเหมือนมาทำงานวันแรก"....-.-" เฮ่อ..โล่งไป...รออยู่นานจนคิดว่าจะได้นมัสการคนเดียวซะแว้ววว....น้องมิกก็เข้ามา(ขอบคุณพระเจ้า มหานครไม่สิ้นคนของพระองค์)...เราพูดคุยกันตามภาษาพี่ๆ น้องๆ อย่างออกรสออกชาด...จากนั้นก็นมัสการด้วยกัน...แล้วก็ศึกษาพระคัมภีร์ เราศึกษาใน ยอห์น 15:26-16:15 เรื่องพระวิญญาณบริสุทธิ์ ขอบคุณพระองค์ที่สำแดงความจริงในแต่ละวัน ให้เราไม่หลงไปกับโลกนี้ที่พยายามล่อลวง และให้เรารู้ว่าเราเป็นใคร ได้รับอะไร ขอบคุณที่เคลื่อนไหวในชีวิตเรา

     เมื่อวันพฤหัสบดี วันนี้จุ๋มมีเน็ตใช้ที่ห้องแล้ว เย้ๆๆๆๆๆๆ (กระโดดตัวปลิว)....วันนี้พี่ต้นเข้ามาทำเน็ตที่หอ ....ได้รับความอนุเคราะห์ไปหลายอย่างอาทิเช่น การ์ดแลน...เต้าเลียบตัวเมียพร้อมหน้ากากกล่อง...สายแลนพร้อมหัว RJ 2 หัว .... ซาบซึ้ง & ดีจัยมาก ....กว่าจะเสร็จเล่นเอาดึกมาก

     วันนี้ต้องเข้าไปทำงานที่โบสถ์ เพราะว่าวันเสาร์จะไปประชุมที่คจ.ไมตรีจิต แล้วก็คงนอนที่นั่นยาวถึงวันอาทิตย์เลย

 

     วันนี้ตื่น 6.00 น. (จริงๆ แล้วแทบไม่ได้นอน(นอนไม่หลับอ่ะ)) แต่...ไม่รู้สึกง่วงเอาซะเลย คงเป็นฤทธิ์กาแฟผสมโอวันตินที่กินเมื่อวาน...แต่ทำไมออกฤทธิ์นานจัง(ดื่มไปตั้งแต่เช้าเมื่อวาน)...เช้านี้ต้องขึ้นรถตู้ไปต่อรถที่มีนบุรี...สายมีน-อนุสาวรีย์ชัย ...อุเม่...ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า...รถตู้สายอื่นๆ ...จะเบียดเสียดยัดเหยียดกันขนาดนี้(เคยขึ้นแต่รถสายหนองจอก)...โหหหหห...เบียดกันแถวละ 4 คน 4 แถว(คิดได้ไง)...ขึ้นครั้งแรกเลย...แต่ก็ ทำให้ไปถึง นคท. 9.00 น. ดีจังได้นมัสการกับ Staff และก็ได้ศึกษาพระคัมภีร์กันด้วย เรื่อง นิมิตของดาเนียล ...ขอบอกงานนี้สุดยอดไปเลยยยยย.....หนุกหนาน...อยู่ที่นคท.ถึง 15.30 น. ก็ต้องรีบออกไปต่อที่ โบสถ์ สหกรณ์ ไปพบกับ ผู้ชายเกาหลีสองคน (จำชื่อมะได้แย้ววว) เค้าจะมาอยู่ประมาณ 1 เดือน และจะมาช่วยที่ ม.มหานคร...แต่ว่า...เป็นช่วงที่หยุดสอนภาษาเกาหลีเพราะน้องๆ สอบกัน พอน้องสอบเสร็จเค้าก็กำลังจะกลับพอดี ...เฮ่อออออ

 

 

     เมื่อวันอาทิตย์ดีจัยมากกกกกก......มีหนังสือใหม่เข้ามาสำหรับชั้นหนังสือคจ. เลยประเดิมยิมเป็นคนแรกเลย อิ อิ (จะได้แนะนำคนอื่นได้)....ส่วนมากหนังสือที่เข้ามาเป็นแบบเรียน....หลังจากลงทะเบียนหนังสือในบัญชีหนังสือคริสตจักรแล้ว ก็...เหลือบไปเห็นหนังสือหน้าตาแปลกๆ ...สีดำๆ...หน้าปกเขียนว่า "สยบพยัคฆ์"...ชื่อยังกะหนังสือกำลังภายใน...(ถ้าจำไม่ผิดแปลจาก Timing to Tiger) เปิดดูปีที่พิมพ์ ก็รู้ว่าเป็นหนังสือใหม่กิ๊กๆ...เสร็จเรา...

 

     วันจันทร์ วันนี้มาสอนเก้อ...น้องลืมโทรบอกว่าวันนี้มีเฟรชี่เดย์เฟรชี่ไนท์...หลังจากรออยู่จนเที่ยงน้องก็โทรมาขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่ (เสียงสั่นๆ เชียว...รึว่าเราจะดุอย่างที่เค้าว่ากัน...555)...ดีที่เอาหนังสือมาอ่านด้วย...เป็นอันว่านั่งอ่านหนังสืออยู่ที่มหาลัยจนจบเล่มเลย 555...

 

     เป็นไรที่ตื่นเต้นเร้าใจ สำหรับชีวิตของคุณ โทนี่ แอนโธนี่ จากหนังสือ"สยบพยัคฆ์" เค้าเป็นลูกครึ่ง จีนกะอิตาลี่ แต่อาศัยอยู่ในอังกฤษ เค้ามีชีวิตวัยเด็กที่โหดร้ายจากครอบครัว 2 วัฒนธรรม ได้รับการฝึกกังฟู เพื่อสืบทอดจากตระกูลอย่างเจ็บปวด(ไม่มีคำว่า"ความรัก"ในชีวิตของเค้าเลย) และคุ้นเคยกะเส้นทางของเต๋า แต่เพราะกังฟู ที่ได้นำเค้าสู่การเป็นแชมป์กังฟูโลก 3 สมัย (ไม่เคยแพ้ใคร)และเป็นอังครักษ์ระดับแนวหน้าของโลก แต่ความสำเร็จเล่านี้ไม่ได้เติมเต็มในชีวิตของเค้าเลย....มันยิ่งทำให้เค้ากระหายเลือดมากขึ้น...แต่วันนึ่งมีเสียงอีกเสียงหนึ่งดังขึ้นภายในตัวโทนี่ ในขณะที่เค้าอยู่ในคุกที่ไซปรัส...หลังจากนั้นชีวิตของโทนี่ก็เปลี่ยนไป.....(เป็นเรื่องจริงที่น้อยคนที่จะเหมือนเค้าจริงๆ...)

 

 

 

 

 

 

     อาทิตย์ที่ผ่านมา เป็นอะไรที่เหนื่อยทุกวัน...ตื่นเช้า...แต่ก็เห็นถึงการจัดเตรียมของพระเจ้า ขอขอบคุณนะค่ะที่อธิษฐานเผื่อเซลม.มหานคร  ขอบคุณพระเจ้าสำหรับสถานที่ตั้งโต๊ะของชมรมในปีนี้ ที่ดีมากค่ะ อากาศถ่ายเทได้ดี มีปลั๊กไฟที่สามารถเสียบใช้ได้ทันที มีนักศึกษาเดืนผ่านไปมาเยอะค่ะ ^0^.....เราตั้งโต๊ะเพียง4 วันเท่านั้นคือวันอังคาร ที่ 20 ถึง วัน ศุกร์ที่ 23 ทั้ง 4 วัน เราเปิดโต๊ะรับสมัครสมาชิก และประกาศ ไปด้วย โดยนำพระคัมภีร์ของกีเดี้ยน ใบปลิว หนังสือพลังแห่งชีวิต และหนังสือ The Gift ไปให้นักศึกษาที่สนใจขอรับฟรีในครั้งนี้ด้วย และพระคัมภีร์ กับหนังสือพลังแห่งชีวิต ก็หมดไปตั้งแต่ วันพฤหัสบดี นอกจากนี้ยังได้Laptop ของน้องมิกไปเปิดฉายรายการ Christian life (ซึ่งมีทั้งคำพยานและคำเทศนา),The Passion of the Christ, และบทเพลงของคริสเตียนด้วย ในงานนี้มีน้องที่เข้ามาชมรม เป็นคริสเตียน 1 คน(น้องป๊อบ คจ.น้ำพระทัย2) และไม่เป็นคริสเตียน 1 คน (ขอบคุณพระเจ้า)

 

     วันเสาร์....ก็รับใช้ที่คริสตจักรเหมือนทุกอาทิตย์....แต่อาทิตย์นี้...เย้ๆๆๆ....เครื่องถ่ายเอกสารของโบสถ์ซ่อมซะที(ช่างไม่มา..บอกว่าไม่มีของ)เลยไม่ต้องออกไปถ่ายเอกสารข้างนอก...พอตกเย็นจะถ่ายแผ่นใส ...เปิดเครื่องปุ๊บ...เป็นไรอ่ะ(ไฟแดงขึ้น)....เซ็ง....เหอะๆ...เอาอีกหล่ะ...จะคุ้มค่าซ่อมมั๊ยเนี่ยะ...วันนี้...หนูกิ๊ฟ(น.ศ.ปีหนึ่ง ม.รังสิตแล้วนะ) มาป่วนเปี้ยนอยู่ด้วยทั้งวัน เดี๋ยวมาดูการ์ตูน....เดี๋ยวมาทำการบ้าน...เดี๋ยวมาดูดาราเกาหลี...เดี๋ยวเอาน้ำซูปมาให้กิน...เดี๋ยวเอาน้ำกระเจี้ยบมาให้กิน...ฯลฯ....วันนี้เป็นเอามาก....อาการหนักนะเนี้ย...อารมณ์ดีผิดปกติ

 

     วันอาทิตย์...วันนี้ตื่นสายหนิ...แต่ไม่น่าเชื่อ!!!.....กิ๊ฟตื่นก่อน!!!...เป็นไปได้ไง (มิน่าวันนี้ฝนตก)...อ๋อ...ได้รับคำตอบว่า"มันชินอ่ะ..เพราะต้องไปม.แต่เช้า"....เช้านี้สอนน้องเลี้ยง คือน้องโอ๋กะน้องตาล2 (ขาดน้องเหมย 1คน) อืมมม ....ตลกดี 5555.....เรียนปฐมกาลกัน...เพิ่งสังเกตุว่า ทุกๆ วันที่พระเจ้าเจ้าสร้างแต่ละอย่างเสร็จ พระเจ้าจะลงท้ายด้วย "มีเวลาเช้าเละเวลาเย็น"......ซึ่งก็ทำให้โอ๋กะตาล....ถกกัน...ว่ามีเวลาเช้าและเวลาเย็นเป็นวันที่ 2 หรือ 3 (ประมาณว่าอ่านกันคนละข้ออ่ะ)...5555.....ซึ่งจิงๆ มันมีเวลาเช้าและเวลาเย็นทุกวันหล่ะ มันถึงนับเป็นวันไง....วันนี้พี่บี๊สให้ที่ติดผม 2 ชิ้น และคุณป้าสุจิตราให้ขนมมาถุงนึง...^0^...ขอบคุณพระเจ้าค่ะ ที่ให้พี่น้องที่น่ารัก วันนี้โบสถ์เรามีพี่น้องมาใหม่ 2 คน คือ นกกะพี่อั๋น ....ดีจัยจัง ....หลังนมัสการก็ได้รับใช้ด้วยการสอนเด็กระวี...หมดเสียงเลยเรา...สู้เสียง จูเนียร์กะซ้งไม่ไหว....หลังจากเข้ากลุ่มอนุชน และสอนภาษาเกาหลีเสร็จ....ก็ออกไปเดินซื้อของกับเจ้ากิ๊ฟ เจน หนึ่ง ที่เดอะมอลล์ กัน หิวสุดๆ....แล้วก็กลับมาทานอาหารกันที่โบสถ์...สลัดอร่อยอ่ะ ....กินสลัดไปสองจาน...อิ อิ....ข้าว 2 จาน อิ อิ ....เป็นอันว่าวันนี้ อิ่ม สนุก มีความสุข......ขอบคุณพระเจ้าค่ะ!!!....มีกำลังกลับมหานคร มารับใช้ต่อไป.....

     วันเสาร์ ไปแข่งกีฬาที่โรงเรียนลาดปลาเค้าวิทยาคม ในที่สุดก็ลงแข่งชักเย่อ เหอะๆ แพ้ฟาวอ่ะ.......ส่วนบาสดูสนามแล้วต้องถอดใจ เหอะๆ แถมทีมเรามีผู้หญิง 4 คน ไม่มีตัวเปลี่ยน เหอะๆ ไม่ไหวอ่ะเลยแพ้บายอืก.....แต่ก็เชียร์ทีมเขต 2 สีฟ้าของเราสุดๆ ชนะมาสี่รายการได้ เหยียบลูกโป่ง รุ่น 35 ปีขึ้น ,เหยียบลูกโป่งเด็ก, วิ่งสามคนสี่ขาหญิง ,แล้วก็ฟุตซอล รุ่น 30 ปีขึ้นไป เชียร์มันส์มาก แม้ทีมเราคนน้อยแต่เสียงกองเชียร์ดังสุด....อิ อิ

    ตอนเย็นกลับมาซ้อมนมัสการ เหอะๆ เสียงของฉานนนนนนน.......มันหายไปกับการเชียร์สุดเหวี่ยงไปแล้ววววววอ่ะ มีเพลงปราบเซียนเหมือนกัน เพลงเร็ว เป็นคอร์ด G ด้วยดิ...เฮ่อ...ปกติก็ร้องได้อ่ะนะ...แต่ว่าเวลานี้.....มัน.....ไหนไปดูเพลงช้าซิ.....ห๊า....คอร์ด G ด้วย เหอะๆ ......แถมเพลงสุดท้ายจบด้วย "แด่พระเจ้าด้วยคำสรรเสริญ"(เต็มเพลง) ที่ต้องใช้พลัง...ไม่ใช้ไม่ได้ เพราะมันอิน...งั้นวันนี้รีบนอนดีก่า....แต่....เจ้ากิ๊ฟ...หยิบเอาอะไรออกมา...โหหหหห....การ์ตูน...เอ๊า...ดูก็ดู....555

 

     วันอาทิตย์ อ้าวนอนดึกตื่นเช้าอีก...เอาเข้าไป...แต่...เอ๊ะ!!!....ปวดไปทั้งตัวเลย...ร้าวระบม....เกินบรรยาย...ปวดแขน...ปวดขา...ปวดบ่า...ปวดหลัง...ทรมานเหลือเกิน...หันไปเห็นกิ๊ฟ...กำลังนอนทำหน้าเจ็บปวดไม่ต่างกัน...เลยรู้ว่ามีคนที่เป็นเหมือนเราด้วย....555....เอ๊ะตาลกะเหมยเป็นไหมนะ????

     นมัสการผ่านไปด้วยดี ขอบคุณพระเจ้า ที่ให้จุ๋มได้รับใช้พระองค์ และดีเยี่ยมในสายพระเนตรพระองค์แน่นอน  จุ๋มฟังแต่เสียงพระองค์เท่านั้น และรับใช้ด้วยหัวใจทั้งหมด...กลับถึงห้องที่มหานคร ก็หลับเป็นตายเลย....

 

     วันนี้ ตื่นเช้าอีกหล่ะ (จะตื่นทำไมไม่รู้....อากาศน่านอนแบบนี้) ฝนตก...อยู่ อยากนอนจังแต่ก็ลุกขึ้น...ไม่รู้ทำไม เหอะๆ ....แต่ว่า....โอ๊ยยยยยยย.....วันนี้ปวดดัวมากกว่าเมื่อวานหนิ....เอะ...จำได้ว่าซื้อพลาสเตอร์ยาเอาไว้นานหล่ะ มันแก้ปวดนี่นา ไม่ได้ใช้ซักที นี่เป็นโอกาสดี(รีป่าวเนี่ยะ....)...อาบน้ำแล้วแปะดีก่าเรา......

     นั่งเตรียมทำชีทสอนภาษาเกาหลี ปรี๊นเสร็จก็เดินไปมหาลัย เหอะๆ....ทำไมมันแสบๆ เย็นๆ ที่แขน....อ้อ....พลาสเตอร์ยาตำรับพริก มันทำให้แสบแบบนี้เองงงงง.....(มันจะดีขึ้นมั๊ยเนี่ยะ)....นั่งรออยู่นาน...ไมน้องไม่มาเรียน...ลืมรึป่าว...มีไรรึป่าว...โทรศัพท์ก็ดันชาร์ทอยู่หนิเลยไม่ได้เอามา...และแล้วน้องๆ ก็มากัน  วันนี้ก็เลยสอนได้น้อย เพราะว่าน้องเค้าก็ต้องรีบไปอีกอ่ะ...พรุ่งนี้แล้วซินะเป็นวันเปิดโลกกิจกรรม...ไม่รู้ว่าน้องๆ เตรียมการกันไปถึงไหน...เหอะๆ...แต่ต้องวางใจน้องซิน่าเรา.......

 

ฝากอธิษฐาน 1.อธิษฐานเผื่อน้องที่เรียนภาษาเกาหลี

                     2.อธิษฐานเผื่อน้องที่เซลด้วย ที่จะเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน แบ่งเบาซึ่งกันและกัน มีกำลังเรี่ยวแรง

                     3.น้องปี 1 ที่จะเข้ามาเซลให้เยอะๆ อิ อิ

                     4.อธิษฐานเผื่อ น้องโอ๊คที่จะติดต่อด้วย เป็นคริสตังก์ พี่อ๋อยคจ.ไทฝากมา

                     5.อธิษฐานด้วยว่าในงานนี้จะเป็นการประกาศกับนักศึกษาด้วย

 

***หากต้องการข้อมูลมากกว่านี้สำหรับอธิษฐานเผื่อมากกว่านี้ e-mail ถามได้ค่ะ ที่ k_joom@hotmail.com

     มานอนที่โบสถ์ตั้งแต่วันพุธ-เย็นพฤหัส เลย ทำเว็ปอยู่ 2 วัน เหอะๆ มันส์ แล้วเข้านี้ก็มาโบสถ์อีก 555 อันนี้มารับใช้จิงๆ หล่ะ คือ รับใช้พระเจ้าแล้ว มันดีกับSpiritของจุ๋มหนิ ดีขึ้นเยอะเลย นึกถึงที่พระเยซูบอกกับสาวก หลังจากคุยกับหญิงชาวสะมาเรียที่สระน้ำแล้ว ว่า "อาหารของเราคือทำตามน้ำพระทัยพระบิดา"  อาหารฝ่ายวิญญาณก็สำคัญกว่าเน้อะ....

     วันนี้รับใช้แต่เช้าจรดเย็น แต่วันพรุ่งนี้ซิต้องสบักสบอมแน่ๆ ต้องไปโรงเรียนลาดปลาเค้า เพราะเป็น"วันครอบครัว คสก" ประมาณว่าคริสตจักรในเครือคริสตจักรสัมพันธ์กรุงเทพ ประมาณ 20 คริสตจักรมั้ง มารวมกัน ปีก่อนรวมกันนมัสการ วันอีสเตอร์ ปีนี้เค้าจัดให้มีการแข่งขันกีฬาอ่ะ คริสตจักรคลองจั่น อยู่เขต2 ๆ มีอีก 4 คริสตจักร คือ คจ.รอดอนันต์,คจ.เสรีไทย,คจ.สัมมากร,คจ.ร่มเกล้า .......เหอะๆ งานนี้จะไหวมั๊ยเรา....มีคืนยังเป็นตะคริวอยู่เลย เหอะๆ ตอนแรกกะจะลงบาสหญิง ตอนนี้เปลี่ยนใจเป็นเหยียบลูกโป่งซะดีมะเนี่ยะ...555....รึว่าแอบเชียร์อยู่ห่างๆ นะ.....ต้องไปดูก่อน

 

 

     ใกล้วันที่ เว็ป นคท.จะขึ้นแล้ว ทุกคนตั้งใจรอดู....ว่าเป็นอย่างไร (อธิษฐานเผื่อ คุณเบน คุณบอล และจุ๋มด้วยนะค่ะ) วันที่ 15 มิย.นี้คงจะขึ้นในส่วนของ beta version ได้ มีหลายอย่างที่ต้องติดต่อเลย.....

 

     เมื่อวานนี้ มีงานที่คริสเตียนไทยถวายพระพรเนื่องในปีนี้ครอบรอบที่ในหลวงของเราครองสิริราชสมบัติ 60 ปี ที่โรงเรียนวัฒนา (สุขุมวิท 19) ภายในงานมีร้านอาหาร ที่แต่ละโบสถ์ แต่ละองค์กรสถาบันคริสเตียนนำเอาอาหารมาร่วมให้พี่น้องและคนในงานรับประทานฟรีๆ คจ.คลองจั่นของจุ๋มก็เอาอาหาร(ผัดซี่อิ๋ว) ไปร่วมด้วย งานนี้อิ่ม...........กลับมาเหนื่อยกันไปตามๆ กัน แดดร้อนมากกกกกกกก................เจออู๋กะโป้งด้วย.....ดีจัยไม่ได้เจอนานนนนนน...อู๋กะโป้งมาเป็น STAFF ในงานนี้

ตาลดูจะปลื้มกับน้องโต๋เอามากๆ อุส่าห์ดักรอจะถ่ายรูปด้วย สงสารโต๋จริงๆ เลย 5555

     กลับจากงานมาโบสถ์ก็เลยตัดสินใจว่านอนโบสถ์หล่ะกันคืนนี้ เพราะว่าคงจะกลับลำบากแล้ว

     วันนี้ออกจากโบสถ์ มาสอนภาษาเกาหลีที่ มหานคร คนน้อยซะจิง คงเป็นเพราะว่ามันเป็นวันหยุดติดต่อกันนี่เอง สอนเสร็จก็เข้าเน็ต ขณะกำลังหลับอยู่บนเก้าอี้....พี่ต้นก็เข้า MSN มาปลุกให้ทำเว็ปโบสถ์ เหอะๆ ตื่นเลย

     ขอพระเจ้าเสริมกำลังด่วน.........     

    

 

    

     อธิษฐานเผื่อด้วยนะค่ะที่พี่น้องคริสเตียนใน ม.มหานคร จะมาเซลกันเยอะๆ ไม่ขาดเซล และก็ให้มีน้องปีหนึ่งมาสมัครเข้าชมรมคริสเตียนกันเยอะๆ รุ่นพี่จะได้ส่งไม้ต่อไปได้ และวันที่ 20-25 มิถุนายน 2006 เป็นวันเปิดโลกกิจกรรมของมหาลัย ขอพระเจ้าเสริมกำลังน้องๆ ที่จะตั้งโต๊ะรับสมัครสมาชิก จัดบอร์ด ประกาศด้วย ขอพระเจ้าจัดเตรียมสถานที่(ต้องจับฉลากเลือก) จัดเตรียมคน และนำพาให้ทุกๆ สิ่ง เป็นที่ถวายเกียรติแด่พระองค์..........................

     ขอบคุณพระเจ้า.....วันนี้เดินทางไปประชุม....หารือ...เรื่องของเว็ปของนคท. ที่เซ็นทรัลลาดพร้าว กว่าจะไปถึง....ต้องฝ่าดงรถติด....สาเหตุนึงมาจากอุบัติเหตุรถตู้ชนรถเมล์....ที่เหลือก็ติดเป็นธรรมชาติของกรุงเทพมหานคร....ระหว่างที่นั่งอยู่ในรถเมล์ก็ได้มีโอกาสฟัง(ไม่ตั้งใจแอบฟัง แต่มันได้ยินอ่ะ...)การสนทนาของชายหญิงคู่นึง (คงเป็นแฟนกันนะ คิดว่า) ที่นั่งอยู่ข้างหลังเราไปเพลินๆ เค้าคุยถึงหนังเรื่อง"รักจัง".....เออ....ซึ่งเราก้ไม่เห็นสงสัยเหมือนเค้าเลย.....มาคิดดูก็....อืมมมม....น่าสงสัยอยู่เหมือนกัน...

 

ผู้ชาย  :  "สุดท้าย...ตกลงว่าฟิมล์มันก็ยังจำไรไม่ได้ใช่ไหม"    (อืมม...จิงแฮะหนังทุกเรื่องปกติสุดท้ายความจำต้องกลับมาดิ)

ผู้หญิง :  "ใช่ ...."

ผู้ชาย  :  "แล้ว...ถ้าจำไม่ได้แล้วกลับมาหานางเอกทำไม"

ผู้หญิง :  "ก็จำไม่ได้ แต่...เข้าใจไง....พออ่านบันทึก...ก็เป็นลายมือของตัวเอง"

 

     อืมมมมม........เป็นข้อดีของจากจดบันทึกนะเนี่ยะ...เพราะหลายอย่างเลยที่เราต้องการจะจดจำ....แต่มันก็ดันจะลืมเอา....แต่ไอ้ที่อยากลืม....ก็จำได้จำดี .....ในส่วนที่เราอยากจดจำ ถ้าเราจดบันทึกเอาไว้ ถึงเราอาจลืมไปแล้ว ถ้ากลับมาอ่านอีกครั้ง มันก็ทำให้เราเข้าใจเหตุการณ์ทุกอย่างได้

 

     วันนี้พอมาถึงเซ็นทรัลลาดพร้าว...มาสายอีกต่างหาก...ปล่อยให้ คุณเบน กะ คุณบอล รอ (สำนึก) ก็คุยกันไปซักพัก คุณเบนก็ฝากฝังงานในส่วนที่จะให้ช่วยคิด และบอกว่า "จดไปก็ได้นะครับ" อืมมมม......เมื่อวานเจีน้อย ก็บอกว่า "จุ๋มจดไป" .....555......อะไรกันนี่.......นี้เป็นสิ่งที่ต้องปรับปรุงซินะ....555.............

   วันนี้ซักผ้าเสร็จก็อาบน้ำแต่งตัวไป นคท. นั่งรถประมาณ 3 ต่อเห็นจะได้ รถอะไรมาก็ขึ้นก่อนจะได้ไม่เสียเวลา ไปถึงคุยกะ เจ้น้อย เฮียไพ เรื่องเว็ปเสร็จ ก็เคลียบิลค่าลงทะเบียนเรียนกะพี่หญิง ก็กลับ ก่อนกลับแวะร้านนายอินทร์ได้หนังสือมาเล่มนึง หนาเชียว อ่านซะหน่อยประเทืองปัญญา 555 แล้วก็รีบมาเซล เทอมนี้เรียนคุ่มือศึกษาเรื่อง "รู้จักพระเจ้า" วันนี้น้องๆ ได้มีโอกาสคิดมากขึ้น และรู้จักพระเจ้ามากขึ้นด้วย ศึกษาพระธรรม กิจการของอัครทูต 17:16-34  ต่อดูพัฒนาขึ้น..... เป็นได้ไง....สงสัยจะซุ่ม.....555.....อธิษฐานก็ดีมาก.....รู้เรื่องมากขึ้น......มีสมาธิด้วย.....ขอบคุณพระเจ้าที่เรียกต่อให้เป็นของพระองค์

     เมื่อคืนดูซีรี่ย์เกาหลี My Girl ตามสไตล์เกาหลีช่วงแรกก็ฮาสุดๆ หลังๆ ก็เศร้าๆ ต้องจากกัน ไอ้เราก็คิดว่าทำไมพระเอกเย็นชาจัง(ไม่ค่อยยิ้ม)นางเอกเรื่องนี้เค้าชอบสโนว์แมนเค้าก็เปรียบเทียบพระเอกว่าเหมือนสโนว์แมน เวลาอยู่ไกลๆ ดูอบอุ่นดี แต่เวลาอยู่ไกล้ๆ แล้วกลับเย็นชา.......ชอบหนังหรือซีรี่ย์เกาหลีมากค่ะ....ชอบบทละครของเค้า...มันลึกซึ้งดี...เค้าคิดมากๆ...ทำให้ดูแล้วต้องคิดมากๆ ด้วย อีกตอนนึงที่ชอบมากๆ ก็ตอนที่ พระเอกแกล้งทำเป็นหลับ(แต่จริงๆ ไม่ได้หลับ)...นางเอกก็รู้ว่าไม่ได้หลับ...นางเอกก็เปิดเผยความจริงหลายอย่างร้องไห้ด้วย พระเอกก็เลยอยากจะลืมตา นางเอกก็บอกว่าเมื่อจะโกหก ต้องเชื่อในสิ่งที่โกหก (ประมาณว่าพระเอกโกหกว่าหลับ...ก็ต้องเชื่อว่าหลับ ไม่ว่าจะมีอะไรก็ห้ามตื่น) นางเอกก็ร้องไห้ พระเอกก็เศร้ามากๆ แต่ก็ไม่ลืมตา(ประมาณว่านางเอกเป็นนักต้มตุ้น แต่พระเอกเป็นคนไม่ชอบการโกหก) แล้วเรื่องก็ดำเนินมาเรื่อยๆ จนถึงตอนจะจบ เรื่องนี้ก็ถูกนำมาเทียบอีกครั้ง เมื่อนางเอกโกหกเพราะความจำเป็นและปกป้องพระเอก (ต้องทำให้ทุกคนเกลียดเพื่อให้พระเอกตัดใจ) แต่พระเอกก็รู้ว่าโกหก(นางเอกก็รู้ว่าพระเอกไม่เชื่อ...แต่ถ้าโกหกก็ต้องยืนกร้าน(เป็นวิธีของนางเอก)) และไม่ยอมปล่อยให้นางเอกไป แต่นางเอกก็จำเป็นต้องไป สุดท้ายพระเอกต้องแกล้งทำเป็นเหมือนกับเชื่อในสิ่งที่นางเอกโกหก เพื่อให้นางเอกไม่เจ็บปวดมากไปกว่านี้ และไปจากนางเอกไป........ชอบมากเลยมันทำให้คิดได้เป็นมิติอ่ะ....ดูแล้วซับซ้อน....ชอบๆ

 

     วันนี้ไปเยี่ยมน้องอังที่ทำงาน ร้านกาแฟJAVA เป็นร้านกาแฟสไตล์เกาหลี(เกาหลีอีกหล่ะ)...อ่ะ....ที่นี่มีอาหารขายด้วย....มองไปมา.....นั่นมัน.....บิบิมบับ.....ของโปรดจุ๋มนี่นา......ฮ่าฮ่าฮ่า.....จะอดใจได้ไงกัน....เลยสั่งมา1 จาน + ไข่ดาว + มิลค์ กรีนทีเฟร็บเป้ ......อร่อยที่สู้ดดดดดดดดด......อร่อยทุกอย่างเลย.....ไม่ได้กินนานแย้วววววววว......ขอบคุณพระเจ้าค่า.....น้องอังมีเรื่องคุยกันมากมายจิงๆ.......ตอนแรกกะมาเยี่ยมให้กำลังใจนะเนี่ยะ(แบบว่าคิดถึงอ่ะ)......กินเสร็จอังก็เลิกงานพอดี....แต่....ยังไม่จบ....ไม่นึกว่าวันนี้น้องแป้งก็นัดกะอังด้วย(มีเรื่องปรึกษากะอังด้วย)......ก็เลยนัดกันที่เดอะมอลล์....กว่าจะถึงเดอะมอลล์(เดินไปจากเวชธานี)......ก็รีบทำเวลากับน้ำฝนที่โปรยปราย....เรานั่งคุย ให้กำลังใจกัน เล่าประสบการณ์(ประมาณว่าพี่จุ๋มผ่านมากก่อนอ่ะ....ทำให้คิดถึงแม่เลยอ่ะ....แม่จ๋า....จุ๋มรักแม่ที่สู้ดดดด) .....แล้ว 2 ทุ่ม เราก็คิดได้ว่าไปดู "รักจัง" กันดีกว่า ก็เลยไปดูที่ Major ในโลตัส...โหหหห...ชอบมากเลย.....ขำอ่ะ.....ตลกดี....โรแมนติกมากกกกกกก.....จะบอกไงดี...มี่ความสุขเหมือนกำลังมีความรักเลย....ออกจากโรงแล้วยังยิ้มอยู่เลย (บ้าไปแล้ว)....อิจฉาตาร้อนผ่าวววววววเลย สวีทสุดๆ (พอลล่ากะฟิมล์)....แต่ไงขณะที่พิมพ์ก็ยิ้มอยู่....คิดว่าวันนี้คงหลับฝันดี....พรุ่งนี้ต้องไป นคท. แต่เช้าด้วยดิ

 

ก็ใจขอรอที่เดิม แม้ว่าคืนและวันเวลาจะพาเปลี่ยนเวียน หมุน..ไป
ขอเธอจำเอาไว้ว่าหัวใจ.. อยู่ที่เดิม

พบ..สัมผัสที่เคยได้คุ้น ไออุ่นทำให้ฉัน ฝันเรื่องเดิมไม่เคยลืม
นั่ง..นับ คอยแต่วันและคืน ยังยืนยันจะรอ คอยซักวันให้เธอมา
ไม่รู้.. ไม่รู้ว่าวันไหนฉันจะเจอ แต่ใจฉันไม่เคยเผลอ เก็บเธอไว้เพียงคนเดียว

ก็ใจขอรอที่เดิม แม้ว่าคืนและวันเวลาจะพาเปลี่ยนเวียน หมุน..ไป
ขอเธอจำเอาไว้ว่าหัวใจ.. อยู่ที่เดิม

ก็ใจขอรอที่เดิม แม้ว่าคืนและวันเวลาจะพาเปลี่ยนเวียน หมุน..ไป
ขอเพียงเธอจำไว้ว่าหัวใจ.. อยู่ที่เดิม
 

 

 

     วันนี้ดูเหมือนจะได้พักผ่อน....อยู่ห้องซักเสื้อผ้า....ตอน4โมงเย็นก็ออกมามหาลัย...ซี้อพวกขนมไปด้วย

 

     วันนี้เป็นเซลวันแรกของเทอมนี้ ก็ไม่ได้ทำอะไรมากนัก ....กินขนมด้วยกัน(ปาร์ตี้เล็กๆของเรา).....นมัสการด้วยกัน...ประชุมวางแผน....สุดท้ายก็อธิษฐานด้วยกัน....น้องมิกดูจะป่วยๆ....ต่อกับอ๊อดดูบวมๆ....555.....

 

     ดูเหมือนงานมีมากแต่คนงานยังน้อยอยู่....เราอธิษฐานที่จะเห็นน้องปี 1 เข้ามามากๆ ....แต่ก็ขอบคุณพระเจ้าสำหรับน้องๆ ที่มีใจที่จะแบกภาระซึ่งกันและกัน....ช่วยกัน....แม้ว่างานมันเยอะและเหมือนว่าไม่ได้เกี่ยวข้องกับชีวิตเค้า...แต่เค้าก็ยอมที่จะรับใช้ในแต่ละส่วน....

 

     วันพรุ่งนี้นัดกับ....นู๋กิ๊บไปสำเพ็งกัน...555...ไม่เคยไปเองซะด้วยสิ....ไปเปิดหูเปิดตาซะหน่อย...เพื่อจะได้ไอเดียดีๆ

29 พฤษภาคม 2009

     เมื่อวานขอบคุณพระเจ้า ตาไม่แดงไม่แสบ (ขอบคุณทุกคำอธิษฐานค่ะ) ไม่ต้องใส่แว่นดำขึ้นร้องเพลง....อิ อิ...วันนี้เป็นวันที่ได้ศึกษาพระคัมภีร์กับน้องเลี้ยงเป็นครั้งแรก หลังจากถามพระเจ้าอยู่นาน ว่าจะให้ใช้เรื่องไหนในการศิกษา วินาทีเกือบสุดท้าย ก็ได้คำตอบที่ อืมมมม ....ดีที่สุด ....เหมาะกับพื้นฐานท่กคน...บรรยากาศวันแรกก็ดีนะ สบายๆ....ดูเหมยจะสนใจเป็นพิเศษ ช่วงบ่ายกีฬาสีอนุชนเป็นอะไรที่คลุกคละอย่างแรง......(เหมือนจับอนุชนใส่กระโด้ง...555)....เพราะดูเหมือนนอกจากจะควบคุมทีมสองทีม(ฟ้ากับชมพู)แล้ว...ยังต้องควบคุมกองเชียร์ด้วย...555...ผลปรากฏว่าสีชมพูชนะสีฟ้าไป...เหนื่อยมากกกก   แต่ก็ถือว่าผ่านพ้นไปด้วยดี

     วันนี้ไม่ได้นอน 555(ไม่เข็ด) กับมาจากโบสถ์ ดูหนังเกาหลีที่โอ๋เอามาให้ นั่งหัวเราะ ร้องไห้เป็นแม่น้ำ อยู่คนเดียว มันตลกและก็เศร้าจริงๆ พอตี 5 ก็อาบน้ำแต่งตัวไปทำธุระ แถวมีน กลับมาห้อง8.00น. แล้วก็ไปสอนภาษาเกาหลีต่อตอน 9.30 น. (เกือบไปไม่ไหว....สมควรมะ)....หลังจากหยุดสอนไป(น้องไปรับน้อง)ดูเหมือนว่าน้องเซาซันจะลืมหมดแล้ว....555....กล้วน้องจะท้อเอาซะก่อนน่ะซิ